Roxy
@roxyy_
Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkıt ne bilir
Mübtelâ-yı gama sor kim geceler kaç sâ'at
Zavallı kalbim, onlardan yediği darbeler o kadar birbiri üzerine oldu ki artık nasır bağladı.
Reklam
Kendi mutluluğundan bahse daldıktan sonra hakikaten saadette boğulduğun için dünyayı hep mutluluk içinde görüyorsun. Dünyanın felaket ve musibet çukurlarını hesaba katmıyorsun.
Romanlara, şiirlere, çoğu klasiklere bakıyorum da bu mutluluğumu tamamıyla tarif etmeye bunların hiçbirini yeterli bulamıyorum. Aşkı bir kadeh içine sığdırmaya kalkışmak gibi "aşk kadehi" tabiri ve "bir içim şerbet" gibi bir nitelemelerle ne kadar küçültmeye kalkışıyorlar. Oh! Ben bunu öyle görmüyorum! Bizim aşkımız böyle değildir. Pek büyüktür, pek geniştir. Öyle kadehler içine sığacak, bir yudumda bitecek şey değildir. Nasıl anlatayım! Bu bir derya gibidir. İşte sanki ben de onun içine düşmüşüm de boğuluyormuşsun gibi bir hâlde bulunduğundan bu hâlimi de anlatmaya gücüm yokmuş. Ancak boğulduğum hâlde ben ölmüyorum, o beni öldürmüyor. Bilakis yudum yudum hayat veriyor. Demek ki ben abıhayatta boğulmuşum.
Zaten hangi köşemiz, hangi bucağımız vardır ki seni hatırlatmasın ? Fakat hata ediyorum kardeşim, yanlış söylüyorum. Hangi saat ve hangi dakika vardır ki sen benim hatırımda bulunmamış olasın?
Puan vermedi·64 syf.·
3 günde okudu
·2024 45. kitabı
Reklam