Roxy
@roxyy_
Şeb-i yeldâyı müneccimle muvakkıt ne bilir
Mübtelâ-yı gama sor kim geceler kaç sâ'at
Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor?
Bugün sen de benimle gelebilir, trene binebilirsin. Hani sana bir gün birlikte trene bineriz diye söz vermiştim, anımsıyor musun? İnsan verdiği sözü daima tutmadı.
Gel gelelim Hachiko,ne soğuğu ne karı ne rüzgârı ne de onu iliklerine kadar ıslatan yağmuru umursuyordu. Beşi çeyrek geçe, her zamanki gibi istasyonun küçük meydanında belirip gelip geçen bütün yolcuları tek tek inceliyordu.
Onun için anlam ifade eden herkes birer birer kaybolmuştu. Önce profesör sonra kızı, eşi ve şimdi de bahçıvan...
Ama öyle zamanlar vardır ki gerçekler haddinden fazla dayanılmaz olduğunda, onu bilmezden gelmeyi yeğleriz.