Roza

ez bawerim; pûç dibe hebuna te li xwebûna min lê nefikire ew dawî tenê para te ye ez natirsim li windabûnê lê heyfa wê çêbunê(İnanıyorum, varlığın benliğimde çürüyor ama sanma ki bu son sadece senin payın Ben korkmuyorum kaybolmaktan ama bu doğmuş olmaya yazık)