Aşk Hipotezi'nden sonra yazarın bizde çevrilen bütün kitaplarını okudum. Yazarı okuyanlar da bilir, her kitabında benzer temalar ve kadın karakterin uzun zaman kendinden nefret ettiğini düşündüğü erkek karakter bulunuyor. Yine de farklı bölümler, kişilikler ve olay örgüleri kitapların zevkle okunmasını sağlıyor. En azından benim için hep öyle oldu ama hiçbir kitabı da Aşk Hipotezi'nin yerini tutmadı. Ben de bundan sonrakilerin hep bir alt basamakta kalacağını kabullenerek okumaya devam ettim, ta ki bu kitaba kadar...
An itibariyle yazarın en sevdiğim kitabı Aşk, Teorik Olarak.
Özür dilerim, Adam Carlsen. Seni hala çok seviyorum ama Jonathan Smith-Turner tarafından büyülendiğimi itiraf etmek zorundayım.
Kitap her şeyiyle çok güzeldi. Olay akışı, gidişat, yan karakterler... Elsie ve Jack arasındaki diyaloglara bayıldım ve birçoğunda kahkaha attım. Normalde nefretten aşka konusunu işleyen kitaplarda bu nefret gerçek bir nefret olmaz ya da geçmişte ikili arasında yaşanan bir olaydan kaynaklandığı için nefret aslında yanında birçok duyguyu da barındırır ama bu kitapta öyle hir şey yoktu ve Elsie'nin nefretini gerçekten hissettim. Yaşadığı hayal kırıklıkları ve zorluklar kalbimi acıttı. Gerçeklerin açığa çıktığı o sokak sahnesinde gözlerimin dolduğunu ve yazıları net göremediğim için kitaba biraz ara verdiğimi de itiraf etmeliyim.
Kısacası duygudan duyguya koştığum, her şeyi derinlemesine hissettiğim bir kitap oldu. Jack, öyle güzel bir karakter ki kitaptaki bütün diyaloglarını alıntı olarak atmayı düşünmedim değil. Evet, akademik dili bir tık fazlaydı ama sanırım artık alıştığımdan okuduklarımdan bir şey anlamasam da pek takılmadım ve oraları hızlı hızlı geçtim. Sıkılmadım da çünkü esas olaylar gerçekten çok sürükleyiciydi. Kitabı elimden bırakamadım desem
Reklam
"Bana şaşkın, meraklı gözlerle bakıyordu. Karmaşık biri olduğumu biliyormuş da önemsemiyormuş gibi. Hayatını, evrenin esrarlarını çözmektense beni çözmeye çalışarak geçirmeyi yeğlermiş gibi.”
“En tuhaf fantezilerimde...” Tüm kıvrımlarımız ve açılarımız birbirine oturana dek beni kendine çekti. Bedenlerimiz mükemmel uyum sağlıyordu. “... sana göz kulak olmama müsaade ediyorsun, Elsie.” Dudaklarını şakağımda hissettim. “En çılgın hayallerimdeyse seninle ilgileniyor, seni koruyorum.”
“Döndüğümde karşımda Jack vardı. Tabii Jack olacaktı. Adam çekirdeğimin protonu gibiydi, sinir bozucu varlığıyla etrafımda dönüp duruyordu.”
Reklam