Kozmik bir ölçekte toz zerresi bile sayılmayan bir gezegende, varlığımız sadece bir göz kırpması kadar kısa. 5 milyar yıllık dünya tarihinin son 200 bin yılında sahneye çıkan insanlık, son 3000 yıla sığdırdığı dinler ile tüm galaksilerin kendi kişisel sınavı için yaratıldığını düşünecek kadar mağrur. Dev bir boşlukta, küçücük bir noktada, devasa bir kibrin içindeyiz bu "devasa kibir", aslında insanın hayatta kalma ve anlamlandırma arayışının hem en güçlü hem de en trajik yan ürünü. İnsan zihni, bu fiziksel küçüklüğü kabullenmekte zorlandığı için kendini her şeyin merkezine koyma refleksine sığınmış.