Hayatin başlangıç yılları havailik zamanlaridır:
Çocukluk ürkeklik ve gaflet dönemidir. Hayatın ortasına geldiğimizde de, bütün anılarımız hakikatlere yabancılık ve gençlik çılgınlıklarıyla dolar. Sonunda, ihtiyarhk üzerimize çöktüğünde, ruhumuz canlılığını yitirmiş, bedenimiz de bitkinlenmiş olur.
Eğer insan bir karıncadan daha beter bir âcizlik içindeyse, aşk kendisinden çok daha büyük bir kudret bekler! Zaten tehlikeler okyanusuna düştüğünde insan, nasıl tasasız bir ekmek yiyebilir ki?