artık anlayamıyorum aslında. neydir en çok can yakan? sevilmemek diyorum, daha beteri sevildim sanmak geliyor. sevildim sanmak diyorum, daha beteri görülmemek geliyor. bu kısır döngüyü aşamadıkça ilerleyemiyorum sanki. ne zaman ayağa kalkıp, artık ilerleyeceğim, desem mutlaka bir engel durduruyor yerimde. ona inat yürüyecek ya hevesim ya gücüm yok ama tutuyor bir şey kesinlikle. olmuyor, tamamen gülemiyor yüzüm bir an bile. yazamıyorum bile artık, kalbimden gelen cümlelerim solmuş sanki. ben mi soldum yoksa? çözemiyorum, hiçbir şeyi çözemiyorum.