ne hasta bekler sabahı,
ne taze ölüyü mezar,
ne de şeytan, bir günahı,
seni beklediğim kadar.
geçti, istemem gelmeni,
yolduğunda buldum seni;
bırak vehmimde gölgeni,
gelme artık, neye yarar?..
onların kalpleri de
seninki gibi sanıyorsun
herkes o kadar yumuşak
o kadar şefkat dolu olamaz oysa
oldukları gibi
görmüyorsun insanları
olabilecekleri gibi
görüyorsun
kendinden veriyor, veriyorsun
onlar her şeyini çekip alıncaya
ve için bomboş kalıncaya dek
bazı sabahlar yataktan kalkarsınız ve 'daha fazla dayanamayacağım.' diye düşünürken aklınıza daha önce de böyle dediğiniz diğer sabahlar gelir ve içten içe gülersiniz.