Zamanından evvel açan çiçek kuruyor. Fakat semadan birkaç damla tenine değmeseydi güneş hani okşamasaydı başını, o da vaktini beklerdi elbet.. Yanlış zamanda veya yanlış yerde olmak da kaderin bir parçası.. Sürüklenmesen, kendi ayaklarınla gitmezdin.
Hayatımın bir noktasında, muhtemelen sonlara doğru beyhude meşgalelerle oyalandım diye hayıflanacağımı biliyorum. Fakat yine de alıkoyamıyorum kendimi savrulmaktan. Eksik adımlar, sonu belli hatalar, söylenmesi gereken yerde susmalar vesaire. Ne tuhaf bile bile yaşamak ne tuhaf.
Kimse olduğu yerden memnun değil.. Beyhude tükenen ömründen hayalleri ile arasındaki mesafeden tekrar tekrar yıkılan ümitlerinden memnun değil kimse.. Ama belki de bu dünya, memnun olma dünyası değildir.. Bin türlü sefahat içinde olsan bile yine de kalbine bir kıymık batacak.
