İnsanın içinde her ne noksansa, bütün mevcudiyeti ile ona yöneliyor. Mesela ilgi noksansa görünür olmaya çalışıyor, sevgi noksan olduğunda her hissi sevgi sanıyor. Samimiyet görmediyse mesela, herkese inanıyor. Sen içinde gereksinim duyduğun şeyin kölesisin, der Jung.