"Ama ağlamadı. Ağlamayacaktı. Bunun yerine rüzgarı çağırdı ve tüm hayat -veya hayat yoksunluğu- izlerini öyle hızla silip attı ki sokakta ağzı açık duran çöpçü birdenbire kendi hafızasını veya böylesine imkânsız bir vahşeti hayal ettiği için akli dengesini sorguladı.
Sadece Vika bunun gerçek olduğundan emindi. Ve intikamını alacaktı."