hande
@runednah
"okuyun, çünkü mürekkebin akmadığı yerde kan akıyor."
124 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Güzel hatıraları gürültülü bir kamyonun arkasına yükleyip arkasından çaresizce bakakalmak gibi bir şeydi veda etmek. İnsanın içini yakan bir şeydi.
Korkuyla, sağa sola çöp boşaltarak giderilmeye çalışılan değil, tercih edilen yalnızlığın iyi bir şey olduğunu keşfediyordum ağır ağır.
Çünkü kelimeler yetmez her zaman kederi tarif etmeye, bir insanı kaybetmenin verdiği ıstırabı anlatmaya yetmez kelimeler.
Başına gelen her şey ve senin onları nasıl karşıladığın, tekâmülün için bir fırsattır. Ve başına ne gelirse gelsin, herhangi bir şarta bağlı olmadan karşılık beklemeksizin vermek, acıyla baş edebilmenin ilk adımıdır sevgili Tanya. Kâinatın muhasebe dairesi oldukça cömert çalışır, daha ilk vermeye başladığın andan itibaren hep on katını alırsın.
Dünyayı yaşanmaz hale getiren biziz. Dünyanın dengesini bozmak için cinayet işlememiz veya hırsızlık gibi büyük kötülükler yapmamız da gerekmiyor. Her bir insanın kalbini bilerek kırdığımızda ve bundan keyif aldığımızda, her fazladan bir şey biriktirmeye çalıştığımızda, her 'niye onda var bende yok' dediğimizde, her içimizi yiyip bitiren hırslara kapıldığımızda biraz daha bozuyoruz dengeyi. Ve fakat asıl bozulanın bizim bünyemiz olduğunu fark etmiyoruz bile. Sonra gelsin hastalıklar, gitsin felaketler, kaosun içinde boğuşup duruyoruz işte... Oysa biraz hırslarımızdan arınabilseydik, birazcık egomuzu törpüleyebilseydik dünya hepimiz için daha yaşanılası bir yer olabilirdi. Aldığımız her yaşta olduğu gibi bize bahşedilen her ânda da bir ödevimiz var. Yaşadığımız sürece böyle olacak. Bu şuuru kaybettiğimizde sinsice kalbimize sızan kötülüklere iyi kılıflar bularak dengeyi bozmuş olacağız.