Rya
@ryainthebuilding
4 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beklentilerimi hiç karşılamadı. Kendi görüşüm olarak bence kitap fazla basit bir dille yazılmıştı. Konuşma diline çok fazla yer verilmişti. Çok ağır bir dil de sevmeyen biri olmama rağmen yazarın üslubundaki büyük eksikliği daha ilk birkaç sayfadan fark edebiliyorsunuz. Yazım şekli dışında kitap o kadar gerçek dışıydı ki okurkan şekilden şekile girdim. Ölümler olsun, o durumda insanların yaşadığı psikoloji olsun her şey çok saçmaydı. Arkadaşlarının yarısı ölmüş iki insanın yanlarında duran cesetlere rağmen aşk yaşaması, o durumda mutlu olmaları kadar garip bir şey yoktu. Karakterlerin pskolojilerinin ağır basması gereken böyle bir konuda hiç kimse gerçekçi davranmamıştı. Ayrıca ana karakterimiz olan Bestegül'ün böyle bir durumda bile iç sesiyle konuşarak espri yapması kitabı daha da saçma kılmıştı. Yine de sonunun oldukça üzücü olduğunu söylemeliyim. Sonuna gelene kadar sırf bitirmek için okuduğum kitap bir anda beni ağlama raddesine getirdi. Yani hem iyi yanları hem kötü yanları eşit miktarda. Vakit geçirmek için okunabilir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitabı birkaç hafta önce bitirdim fakat incelememi şu anda yazıyorum. Bu süreçte kitap hakkında düşünmeye çok fırsatım oldu. Öncelikle kitap güzel bir kitap. Yazım dili sade ve akıcıydı. Çok fazla betimleme yoktu ve bir konu üzerinde tekrar tekrar durulmamıştı, bu da okumayı kolaylaştırıyordu. Her karakterin ağzından farklı şekillerde anlatımlara yer verilmişti. Kitapta en hoşuma giden şeylerden biri kim olduğu fark etmeksizin her karaktere bir iki sayfalık alan tanımalarıydı. Herkesin ne hissettiğini ve ne düşündüğünü tam olarak kavramamı sağladı. Kitabın konusundan bahsedecek olursak; yazılan evrende ölüm habercisi adında bir meslek bulunuyor. Kim veya ne olduğu bilinmeyen bir varlık tarafından herkesin ölüm zamanı biliniyor ve ölüm habercileri aracılığıyla o gece o kişi aranıp o gün herhangi bir zaman diliminde öleceği söyleniyor. Mateo ve Rufus aynı gün ölecek iki çocuk. O gün ölecek kişileri gösteren, Son Arkadaş adında bir uygulama sayesinde birbirlerini bulup son günlerini beraber geçirmeye karar veriyorlar. Kitabın yetersiz bulduğum kısımlarından biri ölüm habercisinin kim veya ne olduğuna, nasıl insanların ölüm anını bildiğine dair hiçbir şeye değinilmemesiydi. Ardında çok soru bıraktı ve bu biraz sinir bozucu. Onun dışında kitap sadece tek bir günü anlatıyor ve saat saat ilerliyor. Mateo ve Rufus'un ilişkisi çok tatlıydı fakat her şeyin tek bir günde olduğunu hatırlayınca içinizde küçük bir burukluk oluşuyor. Her türlü sonunda çok ağladığım ve beni tamamen içine çeken bir kitaptı. Vakit geçirmek için okunabilecek çerezlik ve güzel bir kitap.
Beklentilerimin biraz altında bir kitaptı. İlk kitabı çok sevdim. Her şey yeni yeni oturuyordu ve konusu, karakterleri, yazım dili oldukça güzeldi. Fakat ikinci kitabı artık sıkmaya başladı çünkü aynı şeyler tekrar tekrar yaşanıp duruyordu. Sürekli aynı şeylere değinilmiş ve kitap gereksiz uzatılmıştı bence. Sırf bitirmiş olmak için okudum ve ne zaman bitecek diye sayfaları sayıyordum. Yani genel olarak ele alırsak güzel bir kitaptı fakat olmasa da olurdu. Konusundan bahsedecek olursak; Lal, Işık, Bartu, Mutlu ve Yankı kimsesiz beş çocuk. Hayatları boyunca birbirlerinden başka kimseye sahip olmamışlar ve hepsinin travmatik geçmişleri var. Bu beş çocuk Önder adlı bir iş adamı tarafından toplanıyor ve Sokak Nöbetçileri adı altında kardeş gibi yetiştiriliyor. Karşılığında da Önder için çalışıyorlar. Bir gün Helin adında, tıpkı Sokak Nöbetçileri gibi kimsesiz ve travmatik bir geçmişe sahip olan bir kız Ekip adındaki bir düşman grup tarafından Sokak Nöbetçileri'ne ajan olarak gönderiliyor. Kitap Helin'in Sokak Nöbetçileri'ne bağlanmasını ve onlarla ilişkisini ele alıyor.
