Kendi okullarımızda çoğumuz dışlanmış çocuklardık. Genellikle bizi görmezden gelirler, bizimle dalga geçerler, bize pek aldırmazlar ve çok da iyi davranmazlardı. Hepimizin mücadele ettiği ayrı bir şey vardı. Fiziksel, duygusal, zihinsel birtakım zorluklar. Bu da bizi diğerlerinden farklı kılıyordu. Bazen fazlasıyla farklı..
"Fakat onunla ettiğimiz tüm sohbetlere ve bana öğrettiği her şeye rağmen kalp atışlarımı hızlandıran, parmaklarımı karıncalandıran biri hakkında ne yapacağımı hiç konuşmamıştık..."
Bir gün yine karşıma çıksan
Ellerimi tutup yalvarsan
Yaptiklarindan pismansan
Affetmem
Bırakma beni nolur desen
Kalbinin sesini dinlesem
Beni cok sevdiğini bilsem
Affetmem