nova
@s00d
36 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Freud, narsisizmin somut gerçekliğe yabancı, mitolojiye batmış eski zaman insanına has bir durum olduğunu sanmakla ve modern zamanlarda insanın bu yanının ağır yara aldığını zira âlemin merkezinin dünya ve insan olmadığının anlaşıldığını düşünmekle yanılmıştı. Modernlikle birlikte yara alan insanın narsisizmi değil, iradesi olduğunu göremedi. Modern zamanlarda hür irademiz tuz buz olurken, insanın benliği balon gibi şişirildikçe şişirildi. Artık kültürümüze "narsisizm kültürü", zamanımıza "narsisizm çağı" deniyor. Bencilik'te o kadar ileri gittik ki 1970 sonrası doğanlara "ben nesli" adını verdi Dr. Jean Twenge.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İyi bir kültürel mayaya sahibiz, eyvallah, ama mutlaka onu güçlü bir demokrasi ve hukuk ile taçlandırmamız, demokrasi ve hukuktan asla vazgeçmememiz, hakikat-sonrası toplumun sıkıntılarını iyi analiz edip önlemler almamız gerekiyor.
"Bir toplum için en güzel siyasal sistem, kendi toplumsal sisteminin ihtiyaçlarını en mükemmel bir biçimde karşılayan, kendi temel ilkelerini en güzel bir biçimde yorumlamayı başaran, kısaca onun en doğru ve en gerçek bir anlatımı olan sistemdir" (Sait Halim Paşa 1987:59).
İnsanların çoğu hayatlarını sürdürebilmek için başkalarına dokunmak zorunda olan körlerden farksızdır" diyor Rollo May.
Bilindiği üzere, kapitalist dünya-sistem, gelişiminin ilk evrelerinde hammaddeye ve ucuz işgücüne el koymak için Batı-dışı halkların topraklarını ordularıyla işgal ediyor ve oralarda sömürge yönetimleri kuruyordu. Bu yönetimler, örneğin Hindistan'daki İngiliz yönetimi yerli ekonomiyi-geleneksel Hint dokumacılığını- sistemli biçimde yok ederken, bunların yerine İngiliz tekstil sanayiinin ürünlerini koymaya çalışıyordu. Lenin (1992: 66) bu durumu "ilk kapitalist ülke olan İngiltere 19. yüzyılın ortalarına doğru serbest ticareti kabul ederek 'bütün dünyanın atelyesi olmak, bütün ülkelere aldığı hammadde karşılığında mamul eşya vermek iddiasındaydı" diyerek betimlemektedir. İşte bu süreç, hammaddenin daima ucuz, mamul maddenin ise daha pahalı olması nedeniyle eşitsiz mübadele denilen ekonomik sömürü biçimini ortaya çıkarmaktadır. Bu girişime karşı Gandhi, siyasal mücadelesinin önemli bir boyutunu geleneksel tekstil sanayiini koruma adına dokumacılık yapmaya ayırmıştı
Sayfa 32