Madem yollarimiz kesisti, kaderin ince
ipligiyle örüldü bu karsilasma... Öyleyse
birak, her gün yeni bir mucize gibi
dogsun gözlerimizde. Dünyanin bütün
gürültüsüne ragmen, içimizde sessiz bir
bahar taçiyalim. Seninle yan yana,
zamanin agir ellerine inat, kalbimiz hep
genç kalsin.
Ve olur da günlerden bir gün, saçlarimiz
beyaza dönse bile... Ben gözlerinde hâlã
ayni ilkbahari bulayim. Sen gülümse
ben dünyanin yükünü unuturum. Ne
olursa olsun, biz birbirimizin evi olalim;
ne firtina yiksin bizi, ne de zaman silsin
izimizi.