Ne demiş Nazım Hikmet; “Seni o kadar özledim ki sesini duysam sesine sarılırım.”
Özlemek öyle bir yangın ki, insanı dokunmadan bile kavuruyor. Benim için de bazen sadece bir ses, bütün mesafeleri aşmaya yetiyor. Göz göze gelemiyorum, elim eline varmıyor, ama sesin… o bir damla su gibi düşüyor içimdeki çölün ortasına. Ve ben, her defasında o sese sarılıp kendimi unuturken buluyorum.Seni sesini çok özlüyorum sevgilim...