herkes birbirine olduğunca yakın olmaya çaba harcarken diğer yandan kendini tümüyle yalnız hisseder, tek başınalığının her zamanki sonucu olan derin bir güvensizlik, huzursuzluk ve suçluluk duygusuna gömülür...
Suç sende değil
Çekip gidesim varmış
Kal demek kolay değil
Elin havada kalmış
Gidiyorum, yolcu et
Unutacağız elbet
Bu şehir, bu sonbahar
Artık sana emanet
Vücudumuz etten ve kemikten ibarettir. Hayatımız et gibidir ama kemik gibidir, kemik gibidir ama et gibidir. Hayat yumuşak ama sağlamdır. Ama o sağlam kemikler gömülürse toza dönüşürler.