nosce tempus

nosce tempus
@s_muphem
yemin olsun bu hududa bi daha gelmem
Bu gün ordaydım? Aynı yerde, aynı evde? Aynı kapıdan girdim içeri. Tesadüf bu ya aynı anahtar kalmış bende. Sandalyede yeleğini unutmuşsun, Masada kahkahanı, Mutfakda bardağını. Salonda duruşunu unutmuşsun. Sonra yan odada hıçkırığını, Koridorda gözyaşlarını. Kapıda çarpıp çıkışını unutmuşsun. Bir çiçeğin zehri düşmüş zigon sehpaya. Bir rujunun rengi düşmüş oval aynaya. O kavgadan arta kalan kırık bir vazoyla. İkimizin kalbi düşmüş tozlu balkona? Duvardaki resminde gülüşün kalmış. Son içtiğin fincanda dudak izlerin. Portmantonun yanında gidişin kalmış. Kapıda bıraktığın ayak izleri. Yastığının üstünde saçını buldum. Posta kutusunda mektuplarını. En son dinlediğin şarkını buldum? O hicazda kalmış göz yaşlarını. Yazan böyle yazmış demek şarkıyı. Nasıl anlam buldu sen olmayınca Neyleyim köşkü, neyleyim sarayı? İçinde salınan yar olmayınca?
Reklam
Mütevazı hayata hasret, derdini sevdiren türküler eşliğinde. Arada yalnız kalıp düşünmeli insan. Neyim, ne istiyorum. Derinlere baktığında istediğin ile yaşadığının uyuşmaması. Ama yapacak da bir şeyin olmaması. Doğru ya, her istediği olamaz insanın. Dünya tüm isteklerimizi gerçekleştirebileceğimiz bir yer değil.
Psikoloji
Kimi gün öyesine yalnızdım Derdimi annemin fotoğrafına anlattım. Annem Ki beyaz bir kadındır Ölüsünü şiirle yıkadım.
Şiir
Bir müslüman ancak Allah ve islam yolunda canını feda edebilir yahut sabreder. . . Verâ. Hanimm
“Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak.”
Sayfa 72·Kitabı okudu