Serenity
@s_s_s_
As always, good days are short. Misery is long.
Ölüleri neden gözümüzde yüceltir ve olduklarından farklı hatırlarız? Neden onlar hakkında dürüst olamayız? Özellikle de anneler
hakkında. En fazla yüceltilenler onlardır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mantıksız bir insanı mantıklı olmaya davet etmeye çalışmanın... mantıksız bir şey olduğunu sürekli unutuyordum.
"Bu kez kesinlikle bırakıyorum," diye yeminler etmekten çok
yorulmuştum. Belki de eksik parça bu tökezlemeleri kabullenmemdi. Belki tökezlediğim zaman, bunun nasıl bir hayal kırıklığına ve hüsrana neden olduğunu utanç sarmalına düşmeden kabullenebilirdim. O sarmalın daha fazla ve daha fazla
tökezlemeye, tökezlemelerin de yerden kalkmamı imkânsız
kılacak düşüşlere neden olmasına izin vermeden.
Sorun şu ki bir hatadan sonra kendimizi hırpaladığımız
zaman, hatamız yüzünden yaşadığımız suçluluğa ve hüsrana
bir de utancı ekleriz. Bu suçluluk ve hüsran bizi ileriye taşımak
konusunda faydalı olabilir ama utanç... utanç takılıp kalmamıza
neden olur. Felç edici bir duygudur. Utanç sarmalına girdiğimiz
zaman bize başlangıçta utanç veren türden hatalara yenilerini
eklemeye daha yatkın oluruz.
Kendiliğinden dramatik olan anların, göz temaslarının o anları daha da ağırlaştırmasına ve dramatikleştirmesine neden
olan bir yanı var.