Kadriye Ünal
@sacide1
Reklam
Bende opera, hayatın dışa vurulamayan çehresidir. Dışta, dış görünüşümüzde o kadar ölçülüyken içte çağıltı doruğa çıkar. Sustuğumuz nice anlar vardır, içte bütün bir harakiri. Operanın o yalan gibi görünen dünyası, o yapay görkemi asıl burada sahicilik kazanır. Her şey daha şiddetlidir, daha cinnetli, daha çığlıklı. Sonra doruk noktasında her şey içine kapanır ve yok olur gider.
Cesaret daha çok umutsuzluğa rağmen ilerleyebilme yetisidir.
