hani derler ya yuvarlanıp gidiyoruz işte...Ama yuvarlanırken canınız da acıyor çünkü yuvarlandıkça önünüze taşlar çıkıyor ve siz duramıyorsunuz ve canınız acıyor ve bir anda karşınıza bir taş çıkıyor canınızı acıtacağını bildiğiniz halde onu tutuyorsunuz çünkü o taşa aşık oluyorsunuz ama o taş sizin canınızı her şeyden çok acıtıyor çünkü elinizden kayıp gidiyor ve siz orada hayat durdu zannediyorsunuz canınız acıyor ve artık duygularınız alınmış gibi hiçbir şey umurunuzda değilmiş gibi dayanıyorsunuz ama içinizde fırtınalar kopuyor işte o zaman gerçekten diyorsunuz ki yuvarlanıp gidiyoruz işte çünkü sürekli canımız acıyor ama belli etmiyoruz işte
bu yüzden YUVARLANIP GİDİYORUZ İŞTE diyoruz