yani hayır insanlar kalp kırıklarıyla ne yapar bilmiyorum belki oraya dokunanın ellerini keser önce ardından kaynatır kırıkları ve göğünü kafes yapar göğsüne "tavana bakma çok şey anlatır" derler. peki ya bazı insanların tavanı gökyüzüyse?
bazı insanlar doğdukları evlerde büyümeleri gerektiği gibi büyürler kendilerini geliştirirler her gün ufuklarını açacak şeyler öğrenir ve sohbetler ederler üzerini donattıkları kahkahaların eksik olmadığı yemek masalarında bazıları doğdukları evlerde hayatta kalmaya çalışır öyle ki büyümeyi unutur ve hayata sarılırlar canları pahasına
içimde bir şeyleri kırdım
çalışmıyor galiba
öldürdüm bir şeyleri içimde
kendi ellerimle
gecelerce
çaldım gökyüzümden ışığını
yüzümden ışığımı
parlayan yalnızca yaşlar artık
gözlerimde
bir şeyler yanlış içimde