“hayatımı değiştirmeye de onu sürdürmeye de cesaretim yok. neden yaşadığımı bilmiyorum, her şeyin anlamını yitirdim. yaşlandığım düşüncesiyle kafam fazlasıyla meşgul. her gün ölüme daha çok yaklaşıyor olsam da ondan çok korkuyor, dehşete kapılıyorum. yine de bazen aklıma intihar düşüncesi geliyor.”
“ama paylaşılmaması gereken düşüncelerimi olabildiğince gizledim. hiçbir şeyin gizlenmediği bir sohbetin nasıl olacağını merak ediyorsunuz ya, bence cehennemden farksız olurdu. insanın kendisini bir başkasına açması ihanete davetiye çıkarmaktır, ihanet de insanı hasta eder, öyle değil mi?“