İnsanın kendi deneyimlerinden pişmanlık duyması kendi gelişimini engellemesi demektir. Deneyimlerini inkar etmek, kendi hayatının dudaklarına bir yalan yerleştirmektir. Bu, bir ruhun inkarı demektir.
Kendini suçlamanın konforlu bir yanı vardır. Kendimizi suçladığımızda başka hiç kimsenin bizi suçlamaya hakkı yokmuş gibi gelir. Günahlarımızı bağışlayan itiraftır, rahip değil.