Birikmiş öfkeyi dışarı vurmanın terapik bir değeri yoktur. Böyle bir boşalma -özellikle dışarı vuran kişi için- rahatlama duygusu sağlayabilir ve suçlanan kişi de bu sözlü saldırıyla genellikle başa çıkabilir. Ama bu, geçici çözüm olarak kalmaya mahkumdur.
Ailede duygusal gerilim yükseldiğinde, yetersiz iletişimin suçunu çoğumuz diğer kişiye atarız. Sağır, inatçı, deli, umutsuz, çaresiz, kırılgan ya da sabit fikirli olan hep anne/baba/kardeştir. Konuşmamızı ya da ilişkinin değişmesini engelleyenin, diğer kişi olduğunu düşünürüz. Yakındığımız etkileşimdeki kendi rolümüzü ve böylece, değişim yaratma gücümüzü inkar ederiz.
Temizlik gibi, "duygu işi" de "kadın işi" olarak görülür ve çoğu kadın bu işte gerçekten iyidir. Temizlikte olduğu gibi bu işte de erkekler, kadınlar işi onlar için yapmayı bırakmadıkça, kendi paylarına düşeni üstlenmeyeceklerdir.