Modernitenin topluma dayattığı belki de en aptalca fikirler "Yalnız kurt olmak","Her işi tek başına halletmen gerektiği'dir" ancak insan sosyal bir varlıktır bu vakte kadar ayakta kalmışsa kabileleşmenin ve beraberliğin sonucu kalmıştır.Yalnızlaşan zayıflar ve kolay kontrol edilir kukla olmamak gerekir.
Sonra gece kafada bir şarkı çalar her ne kadar bastırmak istesende:
"Yalnız ölmicem dimi?
Böyle sessiz sessiz
Solup gitmeycem dimi?
Solup gitmiycem dimi?.."
Helal, Tahlil, İhlal.
İnsan sınırlarını ihlal etmeden önce yanlışlarını helalleştirir zihninde. Yıkılacak tabu kalmaz böylelikle hepsi birer oturulacak tabure olmuştur uzun hayat yolculuğunda yorgunluğunu atacağını düşündüğü.
Kötülük içimizde miydi yoksa aldığımız ilk hediye miydi dünyadan ?
Acı, bir nefes miydi yoksa koparılış mıydı öz yurdundan?
Ben acı çektiğim için mi kötüydüm yoksa kötü olduğum için mi acı içindeydim?
Zihnim karıştığı için mi yazıyordum yoksa yazdıklarım mı karıştırıyordu zihnimi?
Ve her şeyden öte sen bana iyi gelen tek şeydin... Sen de gittin