Elbette ölenlerin hepsine yanıyorum, ama Asım Bezirci'nin ölümünün beni en kahreden ölüm olduğunu yazmadan edemeyeceğim. 1940'ta başlayan, yarım yüzyılı geçen arkadaşlık... İkinci Dünya Savaşı yıllarının yokluklarını yaşayarak Erzurum Lisesi'nde beş yıl birlikte yaşadığımız parasız yatılı günlerimiz... Asım ve Oğuz'la ( O da öldü!) ve ben, ucuz şarap ve sucuk-ekmekle yaşadığımız küçük mutluluklar...