Samed kablan

Günaydın orucunun elinden tutup işe gidenler, ramazan dolasıyla kapalı olan kardeşler çay evi, iftara cennete davetli olan ölümlüler, sekiz kılar çıkarım deyip hatimli teravihle tanışanlar, günaydın sahursuzlar, suya ilk aşkına bakar gibi bakanlar ve günaydın Yozgat.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Savaşın ortasındayım ne emir veren var Ne de düşman saflarında taarruz Ne ileriye gidebiliyorum ne geriye dönebiliyorum Erva Kelimelerin kanına girebiliyorum sadece Uçları sivri kelimeler aşk gibi sevda gibi mesela. Pıhtılandı sadakat! Çakıldı ruhuma şen çocukların sesi Ve savaşı bitirmek Erva! Sende mahfuz sana hususi
Şiir
Oruç insanı tutar ve yükseltir.
Ramazan ayında insan, daha bir insan.
sevgisiz dünya, selamsız komşu, aşksız aşk, her sabah güneşten önce uyanan cennetlikler, mavi önlüğüm, ilk defa bir göze düşmüşlüğüm, çiçek ekmeklerin halıki olan Allah, ilk şiirim, beni apansız bekleyen son nefesim ve evet tüm bunlara şahidim, eşhedü yurdunda bekler peygamberim.