• "Hikâyeler ardımızda bıraktığımız mirasımızdır. Kalbimizde taşıdığımız sevgi sayesinde günahkâr bir dünyada çiçekler açmaya devam etmektedir," diyordu sevgili Kristy Cambron eserini noktalarken. Sahiden, sevgi günahkâr bir dünyada çiçekler açmasını sağlar mıydı? Mesela bir savaşta kan gövdeyi götürürken, kıyılırken nice insana, birinin içindeki küçücük sevgi yeryüzünü çiçek bahçesine dönüştürebilir miydi? Yahut tüm çirkin yüzünü gördükten sonra şu dünyanın, insan içindeki sevgiyi yaşatabilir miydi? Bunca nefretle sarılmışken yeryüzü, insan yüreğinde sevgi yeşerebilir miydi?

    Sevgili Kristy Cambron'un kaleminden Kelebek ile Keman eseri, içinde barındırdıkları, esin kaynağı olan gerçekler ile kurgunun muazzam harmanı ile insanın yüreğinde taşıdığı sevgi sayesinde belki tüm dünyada değil ama kendi yarattığı dünyasında en korkunç şartlarda bile çiçekler açmasını sağlayabildiğini somut bir örnek olarak karşımıza koyuyor. Bunu yaparken ise bugüne kadar okuduğumuz II. Dünya Savaşı'nda Nazi zulmünü konu alan pek çok kitaptan ayrılarak gönül kitaplığımızda kendine ayrı bir yer açmayı da ihmal etmiyor. Zira Kelebek ile Keman, Nazi kamplarına bambaşka bir bakış açısı aralayarak, okurunu farklı ve bilinmeyen bir gerçekle yüzleştiriyor: Sanat!
    Nazi zulmünün ortasında bir kamptaki depo ve tahrip edilmiş eski barakalardan 1.600'den fazla sanat eseri çıktığını, her gün binlerce insanın ölüme gidişine tanık olarak hayatta kalmak için yeteneklerine tutunan bir orkestra olduğunu biliyor muydunuz? Şaşırdınız, öyle değil mi? Savaşın, soykırımın ortasında katledilecek binlerce insanın her şeye rağmen, o korkunç şartlar altında sanata sarılmaları ve o dehşet dolu, insanlık dışı şartlarda hikâyelerini tüm çıplaklığı ve çarpıcılığıyla bugünlere miras bırakmaları kalbimizde taşıdığımız sevgi sayesinde günahkâr bir dünyada çiçekler açmaya devam ettiğini, edebileceğini gözler önüne seriyor.
    Sanat Tarihçi Kristy Cambron, Auschwitz- Birkenau kampından günümüze ulaşan sanat eserlerinin ve orkestra sanatçılarının hikâyesini genç keman virtüözü Adele Von Bron ve Adele'in tablosunun peşine düşen galeri sahibi Sera James üzerinden, geçmiş ve gelecek arasında köprü kurarak okuruna aktarıyor; her bir noktayı ince ince bir nakış işler gibi işleyerek kaleme alıyor. II. Dünya Savaşı sırasında yüksek rütbeli bir Nazi subayının genç ve yetenekli keman virtüözü olan Adele, hayatını ve aşkını riske atarak Viyana'daki Yahudilerin kaçmasına yardım ederken babasına yakalanır ve yaptığı hainliğin bedeli olarak kendisini Auschwitz toplama kampında bulur. Tutkuyla çaldığı kemanı artık onu hayata bağlayacak tek şeydir ve Adele'in müziğe sarılmaktan başka şansı yoktur. Peki, her gün binlerce masum insan gözlerinin önünde ölüme giderken yahut her an ölümün nefesini kendi ensesinde hissederken Adele buna dayanabilecek midir? Öte yandan,çocukken görüp vurulduğu hüzünlü bir çift mavi gözün kusursuzca resmedildiği bir tablonun peşinden yıllarca koşan Sera tabloya ulaşabilecek ve Adele ve nicelerinin hikayesini gün yüzüne çıkarabilecek midir? İşte tüm bu soruların ve daha fazlasının cevabı kitabın sayfalarında gizli.

    Her bir satırında bu dokunaklı hikayenin bir parçası olmaktan kendinizi alamayacağınız, geçmiş ve gelecek, gerçek ve kurgu arasında geçişler yaparken kitabın ne denli ilmek ilmek işlendiğini bir kez daha anlayıp, kitabı okumaktan çok yaşayacağınız; velhasıl kitabın kapağını kapattığınızda bugüne kadar okuduğunuz pek çok Nazi dönemini konu alan roman arasında gönül kitaplığınızda ayrı bir yer açacağınız bu güzel esere bir şans vermenizi tavsiye ediyorum. Kitabınız bol, keyfiniz daim olsun
  • Ehmede Xanî - Hayatı , Eserleri
    Dünya edebiyati içinde 7 adet kitabı bulunan degerli bir yazardir. kendi döneminin bilim adamidir.Bölgenin üstün yetenekli bilgesidir. Halen mezari Ağri'da bulunmaktadir. 

    Onun yaşantısının öğrenilmesi Kürt kültür, sanat, dil ve edebiyatını öğrenmek açısından önemlidir.

    Şêx Ehmedê Xani, 1651 yılında Hakkari’nin Xani köyünde dünyaya gelmiştir. Babasının ismi İlyastır. Xani ismi hakkında çeşitli rivayetler vardır. Bazı rivayetlere göre Xani Aşiretinden olması sebebiyle, bazı rivayetler annesinin isminin Xanê olması sebebiyle ona Xani deniyor.
    Kısa bir sürede, ilim ve kültür alanında ün salmış bu alanda çok ilerlemiştir. On dört yaşlarındayken yazarlık hayatına başlamıştır.


    Ehmedê Xani, Kürt edebiyatına çok değerli hizmetler yapmış, bir çok güzel şiir ve eser armağan etmiştir. Eserlerinin şahı “MEM Û ZİN”dir. Bu kitabı 1695 yılında tamamlamıştır. “Nubıhara Bıçukan”da (Çocukların Turfandası) değerli bir eseridir. Bu eseri 1684 yılında yazmıştır.

    Ehmedê Xani çok ileri görüşlüydü. “MEM Û ZİN”den de anlaşılacağı gibi, haksızlığa, zulme , gericiliğe, feodal düzene karşı cephe almış bu yolda hayli mücadele etmişti. Zavallıların, yoksulların, çaresizlerin ve haksızlığa uğrayanların yardımcısı olmuştur. Çağdaşı olan bazı bilginler gibi yöneticilere ve zalimlere dalkavukluk etmemiş, çıkar peşinde koşmamıştır. Her zaman halktan yana olmuştur.

    Makam sahipleri için değil halk için, halk çocukları için çalışmış ve hizmet etmiştir.

    Şêx Ehmedê Xani düşüncesinde özgürdü, inandığını cesaretle anlatmış ve yazmış, bu hususta hiçbir şeyden endişe etmemiş doğruları ifade etmekten hiç geri durmamıştır.

    Şêx Ehmedê Xani o çağın aristokratik modasına uymamış ve diğer bilginler gibi eserlerini Arapça ve Farsça değil, halk diliyle, kendi ana diliyle,Kürtçe olarak yazmış ve Kürt edebiyatının öncülerinden biri olmuştur. Xani, derin bir felsefeye ve geniş bir kültüre sahipti.

    17.yy. Kürdistan, Kürtler ve Acemler arasında bölünmüştü. Bu ülkeler, büyük zorbalıklarla, Kürdistan’ı elde etmeye çalışmışlardı. Öyle bir hal almıştı ki, Kürdü Kürde vurdurtma politikaları, ortalıkta dolanıp duruyordu.Bu kötü durum, bu bozuk düzen, Şêx Ehmedê Xani’nin üzerinde çok etkili oldu. Şêx Ehmedê Xani Kürtlerin birlik olmayışından, çok fazla yakınmaktaydı.

    Şêx Ehmedê Xani, bir zaman sonra “Memê Alan” destanını temel alarak güzel ve değerli olan bir isim altında, “ Mem û Zîn” isimli eseri yazmaya başladı. Bu eseriyle, ölmeyen ve zengin bir eseri insanlara bırakmıştı. Büyük yazar Şêx Ehmedê Xani ve destanı “ Mem û Zîn” tüm dünyada duyulmuş bir destandır. Bu büyük eser tüm dünyanın önemli edebiyat parçalarında yer almıştır.

    Şêx Ehmedê Xani yalnız yazar değildi.O aynı zamanda filozof, uzman ve politik bir şahsiyetti . O, kendi zamanında Kürdistan’ın özgürleşmesi ve bağımsızlık için elinden gelen her şeyi bir bir yerine getiriyordu. Bu yüzden de vatansever biri ve kendi ülkesinde olan zulümlere karşı yüreği yanan bir kişiydi. O, kendi tüm varlığını ülkesinin özgürleşmesi yoluna feda etmişti. “Mem Û Zîn” bugün Kürt edebiyatının baş tacı olmuş ve kendi güzelliğinden, değerliliğinden hiç bir şey kaybetmeden herkes için ölmeyen bir eser haline gelmiştir.

    Ger dê hebûya me îttîfaqek
    Vêk ra bikira me înqiyadek
    Tekmîlê dikir me dîn û dewlet
    Teshîlê dikir me îlm û hîkmet

     

    “Mem Û Zin” hikayesi, “Memê Alan” adıyla halk dili arasında hayli ünlü bir eserdir. Bu hikaye milattan önceden bu yana halk arasında söylenen ve mitolojik bir nitelik kazanan bir destandır.

    Şêx Ehmedê Xani de “Memê Alan” destanından ilham alarak o hikayesi kendi çağının yaşantısına göre somut bir kalıba dökmüş, çağdaş ve modern bir üslûpla yazmıştır. Bu suretle hem destanı kaybolmaktan kurtarmış, hem de Kürt edebiyatına ölmez bir eser armağan etmiştir. Xani, bu eser de, Memo ve Zin’in aşkı etrafında çağının yaşantısını, o zamanın sosyal kültürel ve idari durumunu da güçlü bir meharetle tasvir etmiş, gözler önüne sermiştir. İyiliği, doğruluğu,suçsuzluğu, zayıflığı ve çaresizliği Mem Û Zin’in şahsında toplayarak; kötülüğü, dalkavukluğu, fitneciliği ve iki yüzlülüğü de Bekir (Beko) de somutlaştırarak gözler önüne sermiştir.

    Şêx Ehmedê Xani kendisinden sonrakilere de büyük bir örneklik teşkil etmiştir. Bediuzzaman Saîdî Kurdî onun için benim manevi üstadım der. Bediuzzaman’ın onun mezarı başında iken ondan ders aldığı rivayet edilir.

    Şêx Ehmedê Xani yüzyıllarca Kürt medreselerinde de bir ekol olmuştur. Medreselere yeni bir soluk kazandırdığı görülür.

    Şêx Ehmedê Xani’nin bize üç kitabı ulaşmıştır. Mem û Zin, Nubıhara Bıçukan ve Eqida İmanê.

    Eqida İmanê (İmanın Şartları)Xani’in İslam’ın temellerinden söz ettiği,insanlara din konularını Kürt dilinde açıklamaya çalıştığı,73 beyitten oluşan uyaklı bir dini kitaptır.Bu kitabın önemi;Kürtçe yazılmış olmasıdır.Kürtçe yazılmış olması bizler için kitabın önemini daha da artırmaktadır.İbnül Esir,İbni Xalikan,Ebul Fida ,v.b. gibi birçok ünlü Kürt din adamı ve bilgini daha önceleri eserlerini Arapça yada Farsça yazmışlardı.

    Kısa hayatına çok şeyler sığdıran Şêx Ehmedê Xani 1707 yılında Doğubeyazıt’ta vefat etti. Ziyaretgahı şu an doğubeyazıt’ta İshak Paşa Sarayına 10 dk. mesafede bulunmaktadır.

     
  • Geçmiş Şimdi Gelecek
    "Kendi kendine gülene deli demiyorlar mı, deli oluyorum! Gözlerinden pembe buğular saçarak, otuziki dişini gökyüzünün maviliğine batıra batıra gülemeyen binlerce, milyonlarca insanın onca gülüşü nereye gizlediklerini düşündüm o an."Hasan Ali Toptaş
    Tam benlik dedim bu satırları okurken,severim bende otuziki dişimi çıkarıp gülmeyi.Çok az zamanlar da gülebiliyoruz madem bırakın da tadını çıkaralım.
    Hasan Ali Toptaş,nasıl bir usta ve nasıl bir kelime cambazlığı?İnsanı konuştuğu dilden şüpheye düşürür bu yazar.Evet Türkçe konuşup yazıyoruz ama yazar bizim de konuştuğumuz kelimelele öyle cümleler kurmuş ki,aynı dili konuştuğumuz konusunda tereddüt yaşatıyor insana.Aynı dili konuşup da,neden ben böyle kullanamıyorum bu kelimeleri dedirtiyor ve kıskanıyorum bu yazarı.Baştan sona kısa öykülerle dolu bir kitap.Öykü gibi değilde şiir gibi yazmış yazar.Her kelimesi ustalık,her satırı bir sanat eseri...
    Kitabı tanıtmak için alıntılar yapmak istiyorum ama nafile, çünkü her satır bir tanıtım, boşa yazılmış tek bir kelime bile yok.
    Bir insanın mesleğine olan aşkını tarif etmiş ilk öyküsünde;her meslekten her insana ve işine saygım sonsuzdur ama yazar bir adamın sokakları süpürmesini büyük bir aşk gibi tarif etmiş.O adamın işinden kovulmasıyla yıkılışını,sokakları evi gibi görmesini en güzel betimlemelerle anlatmış...
    "Çocukluğumuzun ince damarına basarak kendi çocukluklarını hortlatma çabalarıyla anımsadığımız bu yaşlılar aslında her eve dağıtılmış törelerdi,bastonlarıyla ayakta durabilen geleneklerdi."günlük kullandığımız kelimelerin yazarın kalemiyle nasıl sanat eserine dönüştüğünün kanıtı bu satırlar.Evet sadece bir örnek ama kitap bu satırlarla dolu bir cennet...
    Neden bu kadar geç buldum ben bu yazarı?kitabı kapatınca kendime kızmalarımın ardı arkası kesilmiyor.Mutlaka okuyun ve severek aşkla herşeyi ardınıza atıp okuyun,kaybolun satırlar arasında sonrasında kitabı bitirip bir tebessüm sarsın tüm bedeninizi... Keyifli okumalar...
    Hasan Ali Toptaş
    Geçmiş Şimdi Gelecek
    Everest yayınları
  • Herkes bedenini, her şeyden çok sevdiği birinden aldığı paha biçilmez bir hediye olarak görmelidir. Güzelliği tarifsiz, fevkalade bir sanat eseri ve insan zekâsının ötesinde bir gizemdir beden. Öyle narindir ki tek bir söz, bir nefes, bir bakış; hatta bir düşünce bile incitebilir onu. Hastalığın ve ölümün kaynağı pislik, yıkıcı olmakla kalmayıp ahlâksız da bir alışkanlıktır.
  • "Sanat insanların sanat eseri olarak değerlendirdiği her şey olabilir, güzellik bakanın gözlerindedir."

    ~ Sayfa 242-243 ~
  • İnsan yüzünün her detayı eğri ve yuvarlak çizgiler üzerinde tasarlanmıştır. Elimizle yüzümüze dokunduğumuzda avuçlarımızın ve yanağımızın sıcacık bir kıvrımda kucaklaştığını hissederiz.
  • “Bana öyle geliyor ki yaşadığımız dünyaya iğrenmeden bakmanın tek yolu,insanların zaman zaman kaostan yarattığı güzelliklerinden geçiyor. Yaptıkları resimlerden, besteledikleri müziklerden,yazdıkları kitaplardan ve sürdürdükleri hayatlardan. Bütün bunların arasında en zengin güzellik ise güzel yaşam.İşte mükemmel sanat eseri.”