Kimsenin adını bilmediği nemli otlara yakınım.
Bahçenin nefesini duyuyorum.
Ve karanlığın sesini bir yapraktan düştüğünde.
Ağacın arkasında aydınlığın öksürük sesini.
Her taşın deliğinde suyun aksırığını.
Baharın çatısında kırlangıcın sesini.
Ve açıp kapanan yalnızlık penceresinin saf sesini.
Ve müphem aşkın deri değiştirmesinin temiz sesini.
Kanatta uçmak zevkinin toplanmasını,
Ruhun kendi kendini tutarken çatlamasını.
𔘓
Suyun Ayak Sesi
Sen kahır küpü Ey Mazlum,
Sen matemin otağı,
Bu şehir elem şehri,
Bu sokak dert sokağı,
Melal yakmış yüreğin,
Bekler nurlu şafağı,
Mazlumlar nice bekler,
Bir huzurlu afağı...
Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana Ya Rabbi,
taşınacak suyu göster,kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya Rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?
İsmet Özel