Sare Dilara
@saredilara
Şu anda okuduğu kitap
İbnü'l-Hümam (861/1457): "Öldürme, mürtedin inkârının cezası değildir. Çünkü Allah katında inkârın cezası dünyevi cezadan daha fazladır. İdam onun düşmanca tavrını engellemeyi hedeflemektedir. Düşmanca tavır almak erkeklere has bir özelliktir. Bundan dolayı Resulullah kadınların öldürülmesini yasaklamış, yasağın gerekçesini de kadınların bilfiil savaşa iştirak etmemelerine bağlamıştır."
Reklam
Aslında konu hakkında basitçe düşünüldüğünde dahi, bir kişinin kendi hâlinde yaşadığı inanç buhranları kimsenin bilemeyeceği açıktır. İslam'da böyle bir inanç sorgulaması yapmanın caiz olmadığı ve bunu yapabilecek yetkili bir mercinin olmadığı da malumdur.
Montgomery Watt, "Ridde hareketlerinde de dinî ve siyasi faktörler birbirinden ayrılmayacak şekilde iç içe girmişlerdi. Dini Avrupai anlamda ele almakla hata edenler Avrupalı âlimlerdir. Ridde, İslam'ın dinî, siyasi, sosyal ve ekonomik sisteminden uzaklaşma hareketiydi ve bu yüzden de İslam karşıtı bir hareketti."
Şimdi bu çağda doğmuş büyümüş insanlar olarak bizim anlamakta zorlandığımız ve anakronizme düştüğümüz hususa dönecek olursak, bu fetvaların verildiği ve kitapların yazıldığı çağlarda devletler dinî mefhumları kurucu değer ve toplum çimentosu olarak kabul ederlerdi. Bu mefhumlara açık saldırılar devletlerin kurucu değerlerine saldırı anlamı taşırdı. Bunu kolayca mukayese edebilmek için bugün Türk bayrağını yakan birisinin davranışı "bir şeyleri yakma özgürlüğü gibi değerlendirilemez. Zira bu, devletin kendisine temel değer olarak kabul ettiği bir mefhuma saldırı anlamı taşımaktadır. O gün irtidat konusu muhtemelen böyle anlaşılıyor olmalıdır. Bu durum, konunun az önce bahsettiğimiz gibi bireysel inançla ilintili olmaktan ziyade siyasi yapıyla ilgili olduğunu göstermesi açısından önemlidir. Bu açıdan riddet birazdan göstereceğimiz üzere sadece bir fikir değişikliği faaliyeti olarak anlaşılmamıştır. Silahlı isyan faaliyetleri olarak görülmüştür. Uygulanan fıkıhta siyasi bağlantılı silahlı terör faaliyetleri hakkında kullanılmıştır.
Aslında nihayetinde bilgisizlik düzensiz zannetme sebebidir. Zira konunun cahili olan için örüntüler bilinmemektedir. O her şeyi rastgele zannetmeye meyillidir. Hangi konunun cahili isek onda daha fazla düzensizlik bulmaya meyilliyizdir. Örneğin satranç bilen birinin algıladığı düzenle bilmeyenin o oyunda anladığı düzen aynı değildir.
Reklam