deniz
@sdkilic
81 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
İçine düştüğüm bu topyekûn unutuluşu tadıyorum: İki kent arasındayım, biri beni bilmiyor, öteki de artık tanımıyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Düşünüyorum da, şurada oturmuşuz, o değerli varoluşumuzu sürdürmek için yiyip içiyoruz. Oysa var olmaya devam etmemiz için hiçbir ama hiçbir sebep yok.
Benim gözümde geçmiş bir tür emeklilikti sadece: Bir başka var olma biçimi, bir tatil ve hareketsizlik haliydi. Rolünü oynayan her olay, usulca bir kutunun içine çekiliyor ve bir fahri olaya dönüşüyordu. Hiçliği düşünmek bu kadar zordur işte. Artık biliyorum: Şeyler göründükleri gibi, onların ardında... hiçbir şey yok.
Bu adam tek fikirliliğin basitliğine sahipti. Ondan geriye yalnızca kemikler, cansız etler ve katışıksız hak kalmıştı. "Tam bir sahip olma vakası," diye düşündüm. Hak bir kimseyi ele geçirmesin, kurtuluş diye bir şey yoktur artık.