Seda KAPLAN

Seda KAPLAN
"- Ben dün akşam mühim bir karar verdim. - Neye? - Yaşamaya. - Bu ne demek? - Gayet sade, kendimi öldürmemeye."
Reklam
BALKON KÖŞESİ (Kendi Kalemimden)
Bir pencere kenarı, Yeşilin sabrı sarkmış zamana. Toprak kokusuyle karışıyor çayın demi, İnce belli bardakta Bir öğleden sonranın kalbi atıyor. Dağlar uzaktan susuyor, Şehir aceleyi bırakmış gibi. Rüzgâr, yapraklara bir sır fısıldıyor “acele etme” diye, “her şey yerini bulur." Bir yastık kadar yumuşak bu an, Oturup kalmak istiyor insan. Ne geçmiş çağırıyor, ne gelecek ısrarcı. Sadece şimdi var: Çay sıcak, Gökyüzü açık, İçim nihayet sessiz. S.KAPLAN
İnsan, neye tahammül etmiyor ki
"Bana hak etmediğim şekilde davranan herkesle kafamda vedalaşıp bir daha bana ulaşamayacakları yerlerde bıraktım."
Oldu
En uzun, en çaresiz geceni düşün... Sabah olmadı mı?