Seda KAPLAN

Seda KAPLAN
Herkesin hayatı sayısız farklı yöne doğru gitmiş olabilir.
Reklam
Bir avlu saklanmış zamanın kıyısına, Taş duvarlar anlatır eski bir hikâyeyi. Kırmızı sandalyede bekler bir hatıra, Gölgeliklerde sallanır sessiz söyleyişi. Kahve fincanı dudağıma varmadan, Bir anıya takılır bakışlarım boşlukta. Ne çok şey geçmiş meğer fark etmeden, Bir çift göz belki, bir cümle uzakta. Duvarlarda resimler, çerçeve içi sessiz, Kim bilir kim oturdu bu masalarda? Rüzgarla düşer sarı bir yaprak, Kalbimle yarışır zaman bu avluda. S.KAPLAN
Yazınca bile rahatlıyor insan. Sanırım anlatmanın kendisi şifa...
“…duygularımız hayatımıza dair önemli fikirler sunar bize ama gerçeğin tamamı değillerdir.”
Bir akşam düştü üzerime Gökyüzü mora çalan bir suskunlukla Hilal,sanki bana bakıyor uzaktan "Yalnız değilsin der gibi,dudaksızca... Kaldırımlar konuşmaz ama anlar beni Adımlarımda biriken yarın endişesi Bir pencere ışığı kadar umut var içimde Ve bir gölge gibi sabır. Rüzgar bile yavaş esiyor bu saatte Kimi bekliyorsam,belki kendimi Bir fotoğraf,bir an ve bir his Gidenler,kalanlar ve ben... Hepsi bu akşamın içinde. S.KAPLAN