İşte ay doğdu olanca görkemiyle
Bütün gizliler aşikâr oldu
Ay'ın doğuşunu müjdeleyen
Gizemli bir rüzigâr oldu
Öpüştü ay ışığı asmaların
En taze yapraklarıyla
Bir kedi bir çiçek saksısını devirdi
Sanki bir çiçek bahçesi tarumar oldu
Bu gecenin İshak kuşu benim ben
Ey sevgili
Adın dilime bergüzar oldu
BK
Mehmed'im sevinin başlar yüksekte
Ölsek de sevinin, eve dönsek de
Sanma bu tekerler kalır tümsekte
YARIN elbet BIZIM elbet bizimdir
Gün doğmuş gün batmış ebet bizimdir.
NFK
Uzaklıktan korkmuyorum belki de,
Orada da aynıydı uzaklık gerçi
Donuklaşmış oldu artık bu,
Bir o kadar da hüzünlü romanlar gibi,
Galiba ben baştan kaybetmişim,
Belki de ben baştan kazanmışım, insanlık kaybetmiş...