Çok gülünç varlıklar şu senin insanların. İç içe girmişler birbirlerini eziyorlar. Oysa bak, dunya ne kadar geniş. Herkes çalışıyor. Niçin? Kimin yararina ? Kimse bilmiyor. Cift suren bir insan gördüğüm zaman, gücünü ter damlaları halinde toprağa akittigini, sonra da ayni toprağın icinde çüryecegini düşünürüm. Zavalli adam ondan hicbir iz kalmayacak geriye. Dünyayı tarlasindan ibaret sanarak, doğduğu gibi, boş bir kafayla ölüp gidecek...