seda bayoglu
@sedabayoglu
istanbul
istanbul, 19 Kasım
203 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Peşindeyiz
"Kimdi bu adam? Kendi el ve ayak parmaklarını kesen bu insanlar da kimdi?"
Meg, eşi Justin ile birlikte kızları Lily'yi üniversiteye bırakmak için yola çıkmışlardı. Fakat otoyolda ilerlerken de dazlaklarla dolu olan Mazda'dan fotoğraflarının çekildiğini farkederler ve tam o sırada beklenmedik bir kaza yaparlar. Eşi Justin olay yerinde hayatını kaybeder ve Meg onun ölümünden kendini sorumlu tutar.
Aradan geçen zamanda kendini biraz toparlayan Meg babasının ona bıraktığı kitapçıyı tekrar açar ve her şeyin normale döneceğine inanmak ister. Ama işler hiç de düşündüğü gibi değildir ve asla da olmamıştır. Babasının uyarılarını dikkate almadığına zaman geçtikçe daha da pişman olur. Bütün bunlar sadece bir şarkı ve bir kitap yüzünden olmuş olamaz değil mi? Ama tam da bu sebeple olmuştu. Onlar her yerdeydi. Bunca zaman hep peşlerindelerdi. Sadece bunu fark etmeleri zaman almıştı o kadar. Kimseye güvenemezlerdi. En yakınlarındakilere bile...
Peki kimdi bu insanlar? Onlardan ne istiyorlardı? 121222 sayısı ne ifade ediyordu? Ve en önemlisi onlardan nasıl kurtulacaklardı?
Offf heyecanın ve gerilimin hiç bitmediği bir kitaptı gerçekten. Düşünsenize yıllardır takip ediliyorsunuz ve fotoğraflarınız çekiliyor ama bunun farkında bile değilsiniz. Düşünmesi bile tüyler ürpertici değil mi? Üstelik kime güveneceğinizi bile bilmiyorsunuz çünkü onlardan biri olma ihtimali var...
Ben kitabı gerçekten çok sevdim ve siz de eğer psikolojik gerilim seviyorsanız bu kitabı mutlaka ama mutlaka okumalısınız.
Ateşte Yanan Bedenler
"İnsan çok seviyorsa, söylenen her söz içinde yaşayan aşkı tarif edemiyordu. Çünkü hiçbir kelime içimizdeki o büyük sevgiyi dile dökecek kadar yaratıcı
Saçımı Boyadım Ama Travmalarım Koyu Kaldı
Kitabımız üç bölümden oluşuyor. İlk bölümde anlatılar, ikinci bölümde anlar ve üçüncü bölümde de anlatılmayanlar var. Deneme türünde yazılmış olan bu kitapta hayal kırıklığına uğrayan, üzülen, kırılan, yer yer isyan eden ama yine de kendini kabullenen ve kendiyle inceden dalga bile geçebilen bir kadın var.
Belki de bu kitabı okurken kendinizden de bir şeyler bulacaksınız. Evet bu duygu bana çok tanıdık diyeceksiniz belki de. Geçen zaman geri gelmeyecek bunu bilerek yaşa ve hatalarından ders al, hayatını dolu dolu yaşa ve anda kal mesajı ile karşılaşacaksınız. Dilimiz iyiyim dese de içimizdeki kırgınlıklar tam da tersini söylüyor bazen değil mi? Sen yine de elindekileri sıkı tut ve yolundan dönme. Bütün bunları başardığında huzura kavuşacaksın.
Bu bir iç dökme aslında. Acısıyla, tatlısıyla, geçeniyle, geçmeyeniyle, anlatılanı ve anlatılamayanıyla...
Anlatamam, kendini dahi anlayamamak ne denli kötü bir his, nasıl anlatabilirim ki?
Kaç hayal sığdırdın çıkacağın kesin olmayan yarınlarına? Kaç tonu var haykırışlarının ve en çok hangi acı seni yerle bir eder?
İnsanın acısı derin olunca çevresine ördüğü her neyse onda çatlaklar olurmuş.
Eğer yolunda sabırla ilerlersen muhakkak tepeyi aşacak ve istediğine kavuşacaksın.
