seda bayoglu
@sedabayoglu
istanbul
istanbul, 19 Kasım
204 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
O Kız
Hannah, artık bir Oxford Üniversitesi öğrencisiydi. İşte şimdi hiç bilmediği bir hayatla tanışacak ve eğer şanslıysa yeni arkadaşları olacaktı. Oda arkadaşı April güzel, çekici ve zengin biriydi ve herkes onun etrafında dönüyordu. Hannah, April sayesinde arkadaşlar edindi. Her şey çok güzel gidiyordu. Ta ki o gün odalarında April'in cesedini bulana kadar. Evet cesedi Hannah bulmuştu ve merdivenlerden kaçan John'u da görmüştü.
Aradan geçen 10 yılda John hapishanede ölmüştü ama Hannah yıllarca bununla yaşamasına rağmen içinde o günle ilgili hala şüpheleri vardı. Birşeyler yanlıştı ama ne olduğunu asla bulamıyordu. Ve kararını verdi ne olursa olsun bu işin peşini bırakmayacaktı ve eğer John suçsuzsa onun adını da temize çıkaracak ve gerçek katili bulacaktı. Olayların merkezine Oxford'a doğru giderken buldu kendini üstelik Will bu işe hiç razı değildi ve yaklaşık altı aylık da hamileydi.
Peki April'in katili kimdi? Kim ona bunu yapmış olabilirdi? Yoksa Hannah suçsuz birini mi hapse göndermişti? Yoksa katil... Bunu düşünmek bile istemiyordu...
Ahh tam bir ters köşe gerçekten. Katilin o kişi olacağını asla tahmin edemezdim. Ben de Hannah gibi diğer kişiler etrafında yoğunlaşmıştım ve sonunda hiç aklımıza gelmeyecek biri çıktı. Kitabımız öncesi ve sonrası şeklinde ilerliyor ve sizi tamamen etkisi altına alıyor. Kesinlikle çok zekice kurgulanmış bir kitap ve oldukça tempolu. Polisiye gerilim sevenler mutlaka okumalısınız.
Bir Mimoza Masalı
"Nefes alıyorsun diye yaşıyorsun sanıyorlar, gülüyorsun diye mutlu zannediyorlar; oysa bilmiyorlar ki yaşamak zorundasın, bilmiyorlar ki yaşamaya devam edebilmek için de gülmeye mahkumsun."
Liza ve Poyraz ya da Mimoza ve Rüzgar mı demeliyim? Onların bu büyük ve masum aşkı lise yıllarında başlamıştı. Liza evinde bulamadığı huzuru, mutluluğu ve sevgiyi Poyraz'da bulmuş ve onu evi yerine koymuştu. Öyle güzel seviyordu ki Poyraz Liza'yı; Liza evde yaşadığı bütün acıları, sevgisizliğini ve şiddeti unutuyordu. Liseden mezun olunca aynı üniversiteye gideceklerdi, hayalleri vardı ve onları gercekleştireceklerdi. Fakat hayat onlara karşı acımasızdı. Ailesi tarafından zorla Almanya'ya gönderilen Liza Poyraz'a haber bile verememişti. Aradan geçen on yılda kapanmış bir Mimoza ve esmeyen bir Rüzgar vardı artık.
On yılın sonunda kardeşi için Türkiye'ye dönen Liza her yerde Poyraz'ı aramaya başlar. Ama kendini ona affetirmesi hiç kolay olmayacaktır. Çünkü Poyraz onun yokluğunda hayata küsmüştür. Her şeye razıdır artık yeter ki onu affetsin. Poyraz gururundan vazgeçip Liza'yı affedebilecek mi ne dersiniz?
Ahhh sen nasıl güzel bir kitapsın böyle. Aynı anda hem gülümseten, hem kızdıran, hem ağlatıp hem de mutlu eden. Gerçek bir hikayeden kurgulanmış olması da cabası. Ama gerçekten yok böyle bir aşk... Nasıl güzeller nasıl tatlılar... Fakat Liza'nın ailesi için aynı şeyleri söylemek çok zor. Nasıl bir anne ki kızının acısıyla zevk alıyor nasıl bir baba ki kızına hem fiziki hem de psikolojik şiddet uyguluyor ve ikisi de gram üzülmüyor. İçim acıdı okurken... Ama sonuç olarak kitaba bayıldım ve spoi olmasın diye birçok şeyi de yazmadım aslında. Ve devamını o kadar çok merak ediyorum ki en kısa zamanda çıkmalı bence...
Bazen en yakınlarımız olur en büyük yaraları açan,
Cihad Kök Uyuyunca Geçmeyen Şeyler Var
"Bu hayatta kaybetmekte var, kazanmakta... Düşmekte var, gözyaşı da, ama mühim olan, bunca savaşın içinde ne kadar insan kalabildiğindir, unutma... ve insan kalabilmek, inan her şeyden kıymetlidir hayatta!"
İnsanlara inanmış, gereğinden fazla değer vermiş, onları sevmiş ve sonunda yapayalnız kalmış bir adam. Kedisi Çarşaf ve kaktüsü Yastık ile yaşayan, kendine kitap ve dizi karakterlerinden dostlar edinen, mutluluğu arayan ama bir türlü bulamayan yalnız, yorgun, kırgın bir adam. Kendinle yüzleşme, kendini bulma ve belki de kendinle barışma ve iyileşme yolcuğu aslında bu onun için. Ya da kim bilir belki de bizim için...
Peki mutluluk aramakla bulunan bir şey mi? Kitabı okudukça içime işleyen o kadar çok cümle oldu ki... Bazılarına sonuna kadar katıldığım, evet işte burda yazar hislerine tercüman olmuş dediğim, ahh sanırım burada da benden bahsediyor diye düşünüp tekrar tekrar okuduğum cümleler... Ara ara kitabı bırakıp kendimle yüzleşmeye çalıştığım, bunu bazen becerip bazen de bundan korktuğum anlar da oldu elbette. Ama en azından denedim değil mi?Kendimi kandırmadan, kendimi affederek ve geçmişi geçmişte bırakmaya çalışarak denedim.
Yazar, anlatım tarzı, samimi diliyle sizi yormadan sıkmadan düşünmeye sevk ediyor ve her bir cümlenin içinize işliyor. Tekrar tekrar okumak isteyeceğiz cümleler var bu kitapta. Ben kendi adıma mutlaka yakınımda bulundurup post-itlediğim cümleleri tekrar kendime hatırlatacağım.
Bazen insan yenileceğini bilse de sonuna dek gitmelidir!
Mutluluk gerçeği kabullenmekte gizlidir ve insan yalnızca gerçeği kabullendiği zaman mutluluğa erişebilir. Bugün üzülse bile...
Kaç ton su gerekiyor kalpleri temizleyebilmek için şimdi ya da hangi deterjan temizleyebilir büyüdükçe kirlenen hislerimizi?
Dünyanın