Sonra işe gidersin ve her şeyin bir yalandan ibaret olduğunu fark etmeye başlarsın; insanlar hayatta yaptıklarını haklı göstermeye, önemli görünmeye, sırf otorite sahibiymiş gibi hissetmek için habire zorluklar çıkarmaya çalışırlar.
...
Ertesi gün işten dönerken trende gördüğün boş bakışlı insanların hali buradaki insanlardan beter gelir. Tek düşündükleri eve ulaşmak, akşam yemeğini hazırlamak, televizyonu açmak ve gerçek dünyayı unutmak...
Kalbim nereye gidebilirdi ki, önümdeki nice yolu keşfedemezsem? Bir sonraki durağımı nasıl bilebilirim, buradan çıkmayı başaramazsam? Hangi tepelere tırmanabilirim, beni tutacak bir ip göremezsem?