“Şöyle Eylül'ün biri gibi sev beni… Mesela bugünden başla, sonra bir çay koyup sesinin güzelliğinde içelim. Uyuyalım gecenin ortasında eylülün birinde, ahşap bir evde uyanalım sabaha… Belki de hayal dersin sen şimdi buna ve farklı evlerde uyanırız biz yine sabahlara. Ne farkeder ki; kalbinde yatan birinin yatağının nerede olduğunun önemi olmaz ki…
Ben her eylül seni beklerim, “SEN” bir eylül çık gel.”
Unutma, insan nereye giderse gitsin yanındaki görünmez boş koltukta oturan yine kendisi oluyor. Yollar seni çağırdığında adımını at! Alışkanlıklarını kısa süreliğine de olsa terk et, yeni insanlar tanı, akışa teslim ol.