Sedaaa
@sedazz
Kendisi çok uzun zamandır kaçışı uykuda bulamaz olmuştu. Geceleri ona dipsiz bir uçurumdan ve temizlediği balçık kadar kara rüyalardan başka bir şey sunmuyordu artık. Kim bilir, belki de gidecekleri yerde her şey daha farklı olurdu?
Reklam
Sevgi kuş misaliydi; bazen bir kanat çırpışıyla geldiği gibi, yine bir kanat çırpışıyla gidiyordu.
"Kendini koru, zırhla kapla, hayat zor, dünya acımasız... Seni yaralamarına, yıpratmalarına izin verme; sen de onlar gibi umursamaz ve sarsılmaz ol."
Smita insanların uykuda da eşit olmadıklarını düşündü. İnsanlar hiçbir konuda eşit değillerdi...
Karanlık endişelerini yatıştırmıyor; aksine, sokak lambalarının ışığı altında daha da korkunç görünüyordu. Karanlıkta her şey gözüne son derece dramatik ve sonsuza dek sürecekmiş gibi geliyordu. Peşini bir türlü bırakmayan bu düşünce kasırgasının durması için sürekli dua ediyordu.
Reklam