Ne çok ümîd serpildi rûy-i zemîn bağrına,
Ne çok hayâl savruldu rüzgârların kahrına...
Bir an gülen șu âlem, bir lahza sonra giryân,
Bir demde şâd u handân,bir demde derd ü hicrân...
"Hayattayken bana yol gösteren babama karşı çıkmıştım. Şimdi Rabbimin huzurunda boyun eğmek için ve şehit olan babama bir ikram olarak başımı örtüyorum..."
Namaz kıldım, ağladım, dua ettim. Sure ardına sure okumak için Kur'an-ı Kerîm'e, kanlı yaralarımı saran ve acı çeken ruhuma merhem olan bu yüce kitaba sığındım.
Sanki Filistin halkı, şehit cenazelerini hızla kaldırmaya alışmış gibiydi; belki de burada ondan çok olduğu içindi. Şehitlerden çok var; hâlâ diri olup yıkmaya ve kan dökmeye alışkın olan zalim işgalciler tarafından, kendilerine yöneltilecek kin dolu kurşunları bekleyen şehitlerden.
"Biz Filistinliler acı ve sessizlik içerisinde, ölüme ve şehadete alıştık
Parsel Melo bunu beğenmedi ;Alıntı
Mete: “Yurt bizim mülkümüz değildir; mezarda yatan atalarımızın ve sonsuza kadar doğacak torunlarımızın bu kutsal toprak üzerinde hakları vardır. Yurttan, bir karış kadar olsa bile, yer vermeye hiç kimsenin yetkisi yoktur. Bundan dolayı da, savaşacağız. İşte, ben atımı düşmana doğru sürüyorum; arkamdan gelmeyen idam olunacaktır.”
Acı çekmeden, fedakârlık yapmadan asla zafer gelmez.
Zafer ancak şehitlerle, cesur ve yiğit insanlarla kazanılır.
Yüz oğlum olsa hepsinin İslam ve Kudüs için şehit olmasını isterdim.
Bizim liderlerimiz ve âlimlerimiz şehadeti bir düğün gibi karşılıyorlar.
Şeyh Ahmet Yasin, Dr. Rantisi, Nizar Reyyan, Said Siyam İsrail'e asla teslim olmadılar ve en büyük arzuları olan şehadete kavuştular.
