Zaten her çağa geç kalmıştınız
Birbirine dolaşmış bunca geçimsiz kabloyla
şimdi hangi günün kanalında neyi yakalayacaksınız
Uzaktan kumandanın pilini bile başkalarının çağına
borçlandınız.
Uzaktan tanıdım
Yakından bildim seni İbrahim.
Bildim kendini niye niyaza verdiğini
Ömrüne büyük kilit istedin
Ufuktan uzak tutmak için içini.
İhtimal benzerlerin gibiydin
Geçmişin kabuğunu kapıya koyup
Ruhuna yeni bir esvap biçtin
Bir telaş evlendin ardından
Kaç çocuk yaptın peş peşe
Her çocukla dünyaya şunu söyledin:
Bakın ben öyle değilim,
öyle değilim
Bendinden taşmasından korktuğun
sarnıcında çürüyen suya
kıbleden medet bekledin
İçinde paslanan kilit, tortulanan kin
Güvendin kısa tutulmuş zincirin verdiği söze, kafese
Dudaklarını duayla mühürledin
Sonra Efendimiz de gümüş yüzük takardı,
diyerek parmaklarına gümüş yüzükler geçirdin; iri, gösterişli
Sus payı takılar... içini seslendirmek isteyen arzuya
Dünyaya söylediklerin çürür,
Zincir zayıflar, gümüşün kararır İbrahim geceleri
cehennem ateşi yatağında