Pandemi öncesinde dahi dijital dünyanın yerlileri olan çocuklarımızın aşırı budanmış sosyal becerileri, bu dönem sebebiyle neredeyse geri dönüşsüz şekilde kuruyor. Mahcup değil fakat çekingen, şaşkın, sarsak gençler olarak hayata adım atacak pek çoğu.
Insanlar kendilerinde teşhis ettikleri ve yüzleşmekten kaçındıkları duyguyu bir başkasına yansıtır; utanmayı bilmeyenler başkasını utandırarak var olur.
Hassas, ince ruhlu insanlar, başkalarının yerine de utanabilen insanlardır. Kötü bir şeyi iyi bir şeyle değiştirememenin, onu hiç olmamış gibi kılamamanın utancını, sorumlu ama aciz olmanın, insanlığa verdikleri taahhüdün gereğini yerine getirememiş olmanın utancını iliklerinde hissederler.