Elimden resim yapmak geleydi, pastel renklerle mutluluk anlarımı, kırmızının tonlarıyla coşkularımı boyardım, diye düşündü ve gülümsedi kendi kendine. Ne kadar sıradan olurdu… Hiçbir yaratıcılığı, ayrıcalığı olmazdı o resmin, tıpkı benim gibi! Yarım asrı aşkın (ama azıcık aşkın) ömrümün içinden, hatırlanmaya değer son üç günü çıkaracak olursam eğer, durgun akan bir suydu hayatım.