selin

İçimdeki, sevgi denilen duyguların yaşayan ve titreyen gökkuşağı sönüyordu. Yerine ikide bir her şeye karşı parlayan mavi, zehirli öfke alevleri tutuşmuştu. Bu saçma, bulanık dünyada, ağır bir hınç duygusu ve yalnızlığımın bilinci küllenmiş bir ateş gibi için için yanıyordu yüreğimde.
Sayfa 237·Kitabı okudu
Reklam
Kadınlara acı, onları bütün kalbinle sev, onlarla yalnız eğlenmek için ilgilenme.
Sayfa 209·Kitabı okudu
Kendi ülkelerinde yalnızlık duyan, oysa toplumun en iyileri olan binlerce insandan ilk rastladığım oydu.
Sayfa 148·Kitabı okudu
Şu dünyada kimsem yok. İnsan susuyor, susuyor ama günün birinde ruhunda kaynayan ateş taşıyor. Böyle anlarda bir taşla, bir ağaçla bile konuşur insan.
Sayfa 137·Kitabı okudu
Sanki çok ağır bir şey vardı sırtımda, sanki karanlık ve derin bir çukurda yaşıyordum. Artık duyarlığını yitirmiş, kör ve yarı ölü biriydim.
Sayfa 126·Kitabı okudu
Reklam