Günün birinde son yemeğini yiyip son çiçeğini koklayıp bir arkadaşına son kez sarılacaksın. Son kez olduğundan haberin bile olmayacak, o yüzden sevdiğin her şeyi tutkuyla yapmalısın. Kalan yıllarının kıymetini bilmelisin çünkü devamı yok...
Ah gönlüm; neden kitap gibi sessiz , kilit gibi geçitsizsin, seni de mi astılar
Yâr/Ağacına...
“Bu dünya bir dargınlık için çok kısa. Sustuğumuz cümleler, hasretler, bir anlık öfkeler için çok kısa. Ertelediğiniz ne varsa, bir daha yarın olmayabilir. Hayat çok kısa.”