O çok sevdiğin şeyin kaybetmemek için gösterdiğin uğraş boşa çıkınca, elinin altındaki her şeyi devire devire yürümeye başlıyorsun.
“Bir tarafım söylemek istediklerimle doluyken , diğer yanım onları yok etmekle meşguldü. Arada kalan bendim ve ufalanıp yok olmamam bir mucizeydi.”
Günün birinde son yemeğini yiyip son çiçeğini koklayıp bir arkadaşına son kez sarılacaksın. Son kez olduğundan haberin bile olmayacak, o yüzden sevdiğin her şeyi tutkuyla yapmalısın. Kalan yıllarının kıymetini bilmelisin çünkü devamı yok...