şimdi bir lunaparkın ışıkları yanar anne,
bakarsın kayıp çocukluğunu avlarız çıplak ellerimizle.
en kötü senin sevdiğin yerden yazarız bir şiiri.
orta yerinde söyleyemediklerimiz kesişir,
buğulu pencerelerden bakınırız belki.
ama sen ağlama.
anne.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
çamların yapraksızlığına kadar yürümüşüm. yelkovanın durduğu âna koşmuşum. yetmemiş, hiç bitmemiş. baksana, benim içim hiç böyle daralmamıştı. benim ayaklarım bir zemine hiç böylesine çakılmamıştı.
sen ve ben acıdan bir dağız,
sen ve ben bu dünyada bir daha hiç karşılaşmayacağız.
kapısı olsa çıkar giderdim, meraklısı değilim acıların beni dört duvar gibi kuşatmasının.